By Zinthagi A

ശരണമില്ലാത്ത ഭൂഖണ്ഡവ്യാധി വിതച്ചി നേരത്തു മേഘ ഗർജനം പോൽ ഉള്ളിലെ ആന്തലായി ഭീതിപ്പെടുത്തുന്ന മാനവനാശത്തിൻ മഹാമാരിയാം ‘കോവിഡ്’ജീവിതമാം നീർക്കുമിളകൾ പൊട്ടിത്തകർക്കുമ്പോൾ 

ത്യാഗസമൃദ്ധമാം പോരാട്ട വേളകളിൽ ഓടിനടന്നും ജീവസ്പന്ദനമാം ജീവവായുവേകിയും വെള്ളാരം കണ്ണിലെ സ്നേഹത്തിൻ നീർച്ചോലയാം ദൈവദൂതരായി ഉറക്കിലും ഉണ്മയായി മാറിയീ വേളകളിൽ 

സ്വന്തമാം പൈതലും ബന്ധങ്ങളും ഇടവേളയിൽ ഉള്ളിൽ തുടിക്കും നോവിൻ സ്പന്ദനം മാത്രം മാരിതൻ ഭീതി നേരിൽ കണ്ടൊറ്റപെടലിന്റെ രോദനം പേറുന്നവർതൻ കരങ്ങൾക്ക് ഭദ്രമായി ശുശ്രൂഷയേകുമീ മാലാഖമാരാം ‘ദൈവദൂതർ’ 

കല്ലിലും മുള്ളിലും തൂണിലും തുരുമ്പിലും കണ്ടൊരാം ദൈവസന്നിധി കണ്ടിടുന്നു ഇന്നീ ജീവകാരുണ്യത്തിൻ ആഴക്കടൽ തുഴയുന്ന ‘ദൈവദൂതരിൽ’ ഇടവേള നൽകിടാം വാളിനേക്കാൾ മൂർച്ചയേറിയ മൗനത്താൽ ശതകോടി പ്രണാമങ്ങൾ ‘ദൈവദൂതർതൻ’ പാദങ്ങളിൽ ആശംസയായി

About the Author

‘Zinthagi Miss’ taught at Amrita Vidyalayam Kuthuparamba for 13 years. Currently she is working in PRMHSS Panoor as Primary School Teacher.